Polska Prowincja Świeckiego Instytutu Dominikańskiego z Orleanu
Albowiem wolą Bożą jest wasze uświęcenie.
(1 Tes 4,3)
Konsekracja jest dziełem Boga, a rady ewangeliczne - Jego darem. Istota życia konsekrowanego polega na oddaniu Chrystusowi całego swojego życia, na upodobnieniu się do Niego. Konsekracja w instytucie świeckim jest taka sama jak w zakonie - co do wartości i treści - bo odnosi się do Boga, a jednocześnie zupełnie inna niż w zakonie - co do sposobu - bo jest wpisana w rzeczywistość świecką, realizowana w różnego typu działalności zawodowej i społecznej.
Czystość, ubóstwo, posłuszeństwo, radykalizm ewangeliczny nie są w życiu świeckiego konsekrowanego mniejsze czy łatwiejsze niż w życiu zakonnym. Wymagają nieustannej odpowiedzialności osobistej za podejmowane wybory i działania.
Wasza konsekracja jest w istocie aktem miłości. Jest naśladowaniem Chrystusa, który złożył Siebie w ofierze Bogu Ojcu, by ocalić świat. W Chrystusie łączy się miłość do Ojca i miłość do ludzi. I tak też jest w waszym przypadku. Wasza konsekracja nie tylko wzmocniła otrzymany wraz z chrztem dar jedności z Trójcą Świętą, ale też wezwała was do wspanialszej służby ludowi Bożemu.
/Jan Paweł II, 4 paździenika 1979 r./
Ożywiajcie w sobie świadomość i radość waszego stanu jako osób konsekrowanych. Chrystus musi być celem i miarą waszego życia. Wasze powołanie bierze początek ze spotkania z Nim: wiara w Niego określiła "tak" waszego zobowiązania, nadzieja na Jego pomoc wspiera teraz ciągłe jego wypełnianie, miłość, którą rozniecił w waszych sercach, ożywia siłę potrzebną do pokonania nieuniknionych trudności i codziennego odnawiania waszej ofiary.
/Jan Paweł II, 12 stycznia 1980 r./
Musicie sprawić, by Chrystus był obecny, poprzez przyjęcie bez ograniczeń radykalnego ducha błogosławieństw ze świadomością, że życie konsekrowane jest "uprzywilejowanym środkiem skutecznej ewangelizacji".
/Jan Paweł II, Paragwaj, 17 maja 1988 r./
Konferencja o. Jakuba Kruczka OP o życiu konsekrowanym wygłoszona podczas rekolekcji Wspólnoty w 2009 r.
Homilia ks. Adama Prozorowskiego wygłoszona na zakończenie rekolekcji Wspólnoty w 2016 r.
(1 Tes 4,3)
Konsekracja jest dziełem Boga, a rady ewangeliczne - Jego darem. Istota życia konsekrowanego polega na oddaniu Chrystusowi całego swojego życia, na upodobnieniu się do Niego. Konsekracja w instytucie świeckim jest taka sama jak w zakonie - co do wartości i treści - bo odnosi się do Boga, a jednocześnie zupełnie inna niż w zakonie - co do sposobu - bo jest wpisana w rzeczywistość świecką, realizowana w różnego typu działalności zawodowej i społecznej.
Czystość, ubóstwo, posłuszeństwo, radykalizm ewangeliczny nie są w życiu świeckiego konsekrowanego mniejsze czy łatwiejsze niż w życiu zakonnym. Wymagają nieustannej odpowiedzialności osobistej za podejmowane wybory i działania.
Wasza konsekracja jest w istocie aktem miłości. Jest naśladowaniem Chrystusa, który złożył Siebie w ofierze Bogu Ojcu, by ocalić świat. W Chrystusie łączy się miłość do Ojca i miłość do ludzi. I tak też jest w waszym przypadku. Wasza konsekracja nie tylko wzmocniła otrzymany wraz z chrztem dar jedności z Trójcą Świętą, ale też wezwała was do wspanialszej służby ludowi Bożemu. /Jan Paweł II, 4 paździenika 1979 r./
Ożywiajcie w sobie świadomość i radość waszego stanu jako osób konsekrowanych. Chrystus musi być celem i miarą waszego życia. Wasze powołanie bierze początek ze spotkania z Nim: wiara w Niego określiła "tak" waszego zobowiązania, nadzieja na Jego pomoc wspiera teraz ciągłe jego wypełnianie, miłość, którą rozniecił w waszych sercach, ożywia siłę potrzebną do pokonania nieuniknionych trudności i codziennego odnawiania waszej ofiary.
/Jan Paweł II, 12 stycznia 1980 r./
Musicie sprawić, by Chrystus był obecny, poprzez przyjęcie bez ograniczeń radykalnego ducha błogosławieństw ze świadomością, że życie konsekrowane jest "uprzywilejowanym środkiem skutecznej ewangelizacji".
/Jan Paweł II, Paragwaj, 17 maja 1988 r./
Konferencja o. Jakuba Kruczka OP o życiu konsekrowanym wygłoszona podczas rekolekcji Wspólnoty w 2009 r.
Homilia ks. Adama Prozorowskiego wygłoszona na zakończenie rekolekcji Wspólnoty w 2016 r.
© by Świecki Instytut Dominikański z Orleanu