Strona główna

Świecki Instytut Dominikański z Orleanu

Duchowość

Instytut stanowi część wielkiej Rodziny Dominikańskiej. "Prawda i miłość" (Veritas et caritas), "Kontemplacja i apostolstwo" (Contemplare et contemplata aliis tradere) to drogowskazy powołania dominikańskiego. Zakorzenienie Instytutu w charyzmacie i tradycji dominikańskiej daje mu mocne podstawy zarówno w zakresie duchowości, jak i organizacji.

Rozwijając w sobie cnoty teologalne: wiarę, nadzieję i miłość chcemy nieść życiem i słowem Dobrą Nowinę współczesnemu człowiekowi. Nasze apostolstwo jest nierozerwalnie związane z liturgią całego Kościoła i z modlitwą osobistą. Tak więc modlitwa, studium i praca, przenikając się nawzajem, stanowią podstawowe elementy naszego codziennego życia.

Należąc do Instytutu założonego pod wezwaniem Jezusa Ukrzyżowanego staramy się w sposób szczególny czcić Pana przez włączenie całego życia w Jego zbawczą ofiarę i zwycięstwo paschalne. Nasza Patronalna Uroczystość przypada 14 września w Święto Podwyższenia Krzyża Świętego.

Szczególnym rysem Instytutu jest bardzo silna więź braterska łącząca nas mimo różnic wieku, usposobienia, pochodzenia, miejsca zamieszkania itp.

Istotną cechą organizacji Instytutu, powiązaną z jego duchowością, jest kolegialność i demokracja. Każda członkini ma swój udział w odpowiedzialności za całość Instytutu.

Od początku istnienia zakonu dominikańskiego wielu braci żywiło też wielkie nabożeństwo do Najświętszego Imienia Jezus. Ta tradycja postępowała w kolejnych wiekach, między innymi dzięki papieżowi Grzegorzowi X, który powierzył dominikanom szczególną troskę o rozwój kultu Najświętszego Imienia Jezus. Litania do Najświętszego Imienia Jezus jest dzisiaj ukochaną modlitwą odmawianą ze szczególną czcią w dniu 3 stycznia (liturgiczne wspomnienie Najświętszego Imienia Jezus), często także tuż po północy w Nowy Rok.

Modlitwa

W duchowości osób konsekrowanych istotna jest wierność modlitwie liturgicznej i osobistej. Modlitwa wewnętrzna stanowi dla nas najcenniejsze dziedzictwo, jakie zostawił nam św. Dominik.

Codzienne uczestnictwo w Eucharystii, która jest źródłem i szczytem życia chrześcijańskiego, umacnia nasze zjednoczenie z Chrystusem i włącza w Jego misję zbawczą wobec świata.

Liturgia Godzin odprawiana codziennie indywidualnie lub we wspólnocie jest uczestnictwem w modlitwie całego Kościoła i wyraża powołanie człowieka do wielbienia Boga.

Modlitwa różańcowa, szczególnie ukochana przez św. Dominika, jest dla nas źródłem mocy i traktujemy ją jak wielki skarb w swojej codzienności.

Z Konstytucji Instytutu:

Uczestnicząc w Eucharystii członkowie Instytutu łączą dziękczynienie całego świata i swoje własne z dziękczynieniem Chrystusa. Łączą ofiarę całego świata i swoją własną z jedyną, raz na zawsze złożoną ofiarą Syna.

Studium

Członkinie Instytutu - wzorem św. Dominika i św. Katarzyny Sieneńskiej - gotowe są podejmować wyzwania, jakie w dziedzinie myśli i działania stawia współczesny świat. Poszukiwanie prawdy otwiera nas na tajemnicę Boga i człowieka, sprzyja postawie dialogu i akceptowania inności, pobudza do twórczego wysiłku, chroni przed uwikłaniem w ideologię, ukierunkowuje ku przyszłości.

Szczególnie ważne dla misji apostolskiej jest stałe pogłębianie - na miarę możliwości - kultury teologicznej, a także umiejętność rozeznawania w świetle Objawienia różnorodnych prądów myśli współczesnej i przeobrażeń zachodzących w świecie.

Pokarmem zarówno dla apostolstwa, jak dla modlitwy, jest wytrwałe zgłębianie Słowa Bożego oraz różnych prądów kulturowych.