Strona główna

Świecki Instytut Dominikański z Orleanu


Konsekracja

Świeckość

Apostolstwo

Duchowość

Formacja

Powołanie

Wspólnota

Aktualności

Świadectwa

Żyły pośród nas

Historia

Kontakt

Publikacje
o instytutach świeckich

Dokumenty Kościoła

Strona międzynarodowa

Dominikanie w Polsce

Krajowa Konferencja Instytutów Świeckich

Webmaster


                  Aktualności

Jeśli chcesz napisać do nas


Forum Młodych Instytutów Świeckich

   


Nagrania

22-24 września w Milanówku odbyło się Forum Młodych Instytutów Świeckich. Zostało ono tym razem przygotowane przez Świecki Instytut Dominikański z Orleanu. Uczestniczyły w nim 43 kobiety reprezentujące 13 instytutów. Opiekunem duchowym spotkania był dominikanin, ojciec Tomasz Nowak, który wygłosił kilka konferencji i odprawiał dla nas Msze święte.

Forum zaszczycił też swą obecnością Ksiądz Biskup Marek Solarczyk – biskup pomocniczy w diecezji warszawsko-praskiej. Przewodniczył on uroczystej Eucharystii, po której spotkał się z uczestniczkami. Podczas rozmowy pytał między innymi o liczebność Instytutów. Interesowała go też ich specyfika.

[Więcej]



Rekolekcje 2017      

   

Tegoroczne rekolekcje prowadził dla nas Ojciec Mateusz Łuksza OP. To było piękne dzielenie się wiarą młodego zakonnika, który budował nas swoim stosunkiem do Boga, Kościoła, modlitwy, radykalizmu ewangelicznego i… milczenia.

Na zakończenie jak zwykle odbyły się uroczystości: 1 osoba złożyła śluby wieczyste, 6 ponowiło profesję na kolejny rok, 1 rozpoczęła okres próby.

Szczególnym przeżyciem dla osób składających śluby było to, że złożyły je na ręce Odpowiedzialnej Generalnej Instytutu, Annick Masson, która przyjechała z Francji na ostatnie dni naszych rekolekcji.

Tradycyjnie również wszystkie profeski wieczyste ponowiły swoje śluby.

[Więcej]

[Poetyckie notatki z rekolekcji]


   


Wspólnotowa majówka

W dniu św. Katarzyny ze Sieny rozpoczęłyśmy naszą wspólnotową majówkę, która trwała do uroczystości Matki Bożej Królowej Polski.

[Więcej]



Prowincjalny Zespół Współdecydujący

   

W dniach 10 – 12 lutego 2017 roku obradował Prowincjalny Zespół współdecydujący Polskiej Prowincji Świeckiego Instytutu Dominikańskiego z Orleanu. Zgodnie z Konstytucjami Instytutu zespół taki zbiera się w połowie kadencji Odpowiedzialnej Prowincjalnej i Rady Prowincji. Tematem obrad były wszystkie ważne sprawy prowincji, w tym szczególnie formacja (czasowa i permanentna) oraz zadania na najbliższe 3 lata.



Zakończenie Jubileuszu 800-lecia Zakonu Kaznodziejskiego

   

W dniach 17 – 21 stycznia 2017 roku odbył się Rzymie Kongres Misyjny na zakończenie Jubileuszu 800-lecia Zakonu Kaznodziejskiego. Uczestniczyło w nim około 600 osób z całego świata. Z naszego Instytutu brały udział 4 osoby, w tym 2 z Prowincji Polskiej.

Mszy Świętej w Bazylice św. Jana na Lateranie, kończącej Kongres i jednocześnie zamykającej Jubileusz Zakonu, przewodniczył Papież Franciszek. W homilii Ojciec Święty – nawiązując do Ewangelii: „Wy jesteście solą dla ziemi… Wy jesteście światłem świata… Tak niech świeci wasze światło przed ludźmi…” (Mt 5, 13-16) – przekazał nam mocne słowa: Jezus mówi to bardzo jasno: jeżeli sól utraci swój smak, na nic się nie przyda. Biada soli, która utraciła swój smak! Biada Kościołowi, który utracił swój smak! Biada kapłanowi, osobie konsekrowanej, zgromadzeniu, które utraciło swój smak!

[Relacja filmowa]



Świąteczno – noworoczny dzień skupienia

   

7 stycznia 2017 roku spotkałyśmy się w dwojakim celu:

1. Dzień skupienia poświęcony szczególnej refleksji nad życiem i duchowością bł. Piotra Jerzego Frassatiego

2. Świąteczny wieczór Wspólnoty z kolędowaniem, wymianą podarunków oraz losowaniem osoby, którą każda z nas przez cały najbliższy rok będzie miała pod swoją modlitewną opieką



Wielka Pokuta

   

15 października 2016 roku na Jasnej Górze miało miejsce wyjątkowe wydarzenie religijne, tak zwana Wielka Pokuta. Około 120 tysięcy ludzi, przez 9 godzin modliło się wielbiąc Boga i przepraszając za grzechy własne oraz tych grzeszników, którzy sami nie poczuwają się do winy, a także za grzechy całego narodu polskiego.

W Wielkiej Pokucie uczestniczyło kilka członkiń naszej Wspólnoty. Te, które nie mogły być osobiście włączały się poprzez transmisję radiową, telewizyjną i przez internet.



Wrześniowy dzień skupienia

   

Wrześniowy dzień skupienia zorganizowałyśmy w sobotę przed świętem Podwyższenia Krzyża. W kończącym się Roku Miłosierdzia ks. dr Mirosław Tykfer (redaktor naczelny „Przewodnika Katolickiego”) podzielił się z nami swoimi przemyśleniami na temat miłosierdzia:

1. Szczytem miłosierdzia jest przebaczenie.

2. Jako ludzie nie jesteśmy zdolni do przebaczenia. Choćbym nie wiem jak się starała, to jednak nie jestem w stanie w pełni traktować osoby, która mnie skrzywdziła, tak jak by się nic nie stało. Nie jestem w stanie wyrzucić z siebie tego co stało się we mnie w stosunku do tej osoby, chociaż bardzo chcę.

3. Tylko Bóg stwarza, tylko On wskrzesza i tylko On w pełni przebacza („albowiem Bogiem jestem, nie człowiekiem” Oz 11,9)

4. Krzyż jest najpełniejszym objawieniem tego, kim jest Bóg. Bóg bierze całe zło na Siebie i stwarza relację na nowo („nowe stworzenie”).

5. Miłujcie się wzajemnie tak jak Ja was umiłowałem. Jesteście do tego zdolni. Sami nie. Z Chrystusem tak.



9 sierpnia 2016 roku Pan Bóg przywołał do Siebie
Ojca Witolda Słabiga OP

   

Ojcze Witoldzie, widocznie zasłużyłeś sobie na to, aby znaleźć się w ramionach Ojca zaraz następnego dnia po uroczystości św. Dominika, w roku 800-lecia Twojego ukochanego Zakonu. A na dodatek w Jubileuszowym Roku Miłosierdzia!

I jak tu się przyznać, że bardzo nas boli to Twoje nagłe odejście...

Kim byłeś dla nas? Przecież wiesz: Bratem, Przyjacielem… Ojcem też, ale Bratem chyba najbardziej… Bo Ty po prostu BYŁEŚ. Zawsze, każdej chwili. Nie wypada mówić, że „na gwizdek” – ale czy jest lepsze słowo, które określałoby tę braterską gotowość, aby właśnie po prostu BYĆ?

Dziękujemy Ojcze-Bracie Witoldzie za ciepło, pokój, promieniowanie dobrem i za tę jasność, która była zawsze tam gdzie Ty.

Do zobaczenia w Niebie!

Więcej informacji o śp. O. Witoldzie znajdziesz [tutaj]

Relację z pogrzebu o śp. O. Witoldzie znajdziesz [tutaj]


Spotkanie Rodziny dominikańskiej podczas ŚDM

   

Noc Świętych Dominikańskich

„Pozwól, o Panie, słyszeć Słowo Twe,
Niechaj karmi moją duszę Święty Duch
I mnie rozpali (…)
Rozpal mnie, Panie, pragnieniem Twym,
Abym powierzone mi Słowo niósł
Ubogim i grzesznym.”

[Modlitwa dominikańska]







W ramach ŚDM kilka osób z naszej wspólnoty uczestniczyło w całonocnym czuwaniu w krakowskiej Bazylice Trójcy Świętej oo. Dominikanów, które rozpoczęło się Eucharystią sprawowaną przez generała o. Bruno Cadore. Po Mszy Świętej w kapitularzu odbyło się spotkanie z generałem, a następnie Konferencja Rodziny Dominikańskiej, podczas której miałyśmy możliwość opowiedzieć o naszym powołaniu i posłuchać wypowiedzi innych przedstawicieli Rodziny Dominikańskiej. W bazylice modliłyśmy się przy relikwiach bł. Pier Giorgio Frassatiego.


Rekolekcje 2016

   

Doroczne rekolekcje już za nami. Tym razem odbyłyśmy je pod przewodnictwem księdza Adama Prozorowskiego, To była niezwykła przygoda z Biblią, a szczególnie z Księgą Rut.

Na zakończenie jak zwykle odbyły się uroczystości: 1 osoba złożyła śluby wieczyste, 7 ponowiło profesję na kolejny rok, 1 złożyła pierwsze śluby, a 2 osoby rozpoczęły formację początkową. Z wielką radością przeżywałyśmy moment, gdy te 11 osób leżało krzyżem prosząc o miłosierdzie Boże i miłosierdzie Wspólnoty.

Tradycyjnie również wszystkie profeski wieczyste ponowiły swoje śluby.

Homilia podczas Mszy św. ze ślubami [posłuchaj lub pobierz] nie działa


Błogosławiony Piotr Jerzy Frassati - patron młodzieży
odwiedzi Warszawę

   

Relikwie bł. Piotra Jerzego Frassatiego, patrona młodzieży, studentów i ludzi gór zawitają w sobotę i niedzielę, 16 i 17 lipca, do kościoła dominikanów na warszawskim Służewie oraz do kościoła aka-demickiego św. Anny. To jeden z etapów peregrynacji relikwii w drodze na Światowe Dni Młodzieży w Krakowie.

[więcej]

Słowo Arcybiskupa warszawskiego w związku z peregrynacją relikwii bł. Piotra Frassatiego [pełny tekst]

Program peregrynacji w kościele OO.Dominikanów na Służewie [pobierz plakat]


Osoby konsekrowane świadkami miłosierdzia
List pasterski Episkopatu Polski na Dzień Życia Konsekrowanego
2 lutego 2016 r.

   

Koniec Roku Życia Konsekrowanego przypada w czasie Nadzwyczajnego Jubileuszu Miłosierdzia. Ten znaczący splot wydarzeń przypomina nam, że w głoszeniu orędzia o Bożym Miłosierdziu wielką rolę odegrały i odgrywają osoby konsekrowane. Ich życie jest także ofiarowaniem siebie, ale nie dla samej ofiary, lecz po to, by poprzez czystość, ubóstwo i posłuszeństwo doświadczać miłosierdzia i dzielić się nim z innymi. Nie ma bowiem miłosierdzia bez poświęcenia i ofiary, wyrzeczenia się własnych planów, ambicji i dóbr.

[pełny tekst]



Na górę wysoką. Z życia świeckich konsekrowanych      

   

Na zakończenie Roku Życia Konsekrowanego Wydawnictwo Światło-Życie przekazało do rąk czytelników publikację, zatytułowaną „Na górę wysoką”. Zawiera ona świadectwa oraz wspomnienia o członkiniach świeckich instytutów życia konsekrowanego, które były założycielkami lub pierwszymi członkiniami swoich instytutów powstających w Polsce.

W książce znajduja się wspomnienia o pięciu członkiniach naszego Instytutu. Można ją kupić [tutaj].



6 stycznia 2016 roku odeszła do Domu Ojca jedna z najstarszych członkiń naszej Wspólnoty

   

Przeszła cichutko po ziemi…

Ktoś szedł cichutko po ziemi,
nigdy nie stukał o bruk.
Mówili o Nim: „naiwny”…
„Błogosławiony”… rzekł Bóg…

s. M. Bogdana CR





Przejść przez Bramę Wiecznego Miłosierdzia w Uroczystość Objawienia Pańskiego, w Jubileuszowym Roku Miłosierdzia… Dołączyć do Naszych TAM w Roku Życia Konsekrowanego, w Dominikańskie 800–lecie… To naprawdę niepojęty Dar Boga, który otrzymała nasza Halina.

W tym właśnie dniu Bóg dał Jej w Darze Wieczność… Tym bardziej, że „nazbierała” już 89 lat tu na tym łez padole…

Przez przeszło pół wieku miałam możliwość bycia „w zasięgu” Jej OBECNOŚCI i dane mi było także wraz z Nią wrastać… I wzrastać w naszej Wspólnocie, gdzie mogłam uczyć się także od Niej jak żyć, aby, jak mawiał św. Jan Paweł II, to życie zwyczajne miało wysoką miarę.

Teraz, gdy już wiem, że mogę jedynie próbować ocalić od zapomnienia każdą codzienność wspólnego przebywania z Haliną, próbuję odnaleźć to najważniejsze, czego mimo woli uczyła, stosując najlepszą z odwiecznych zasad wychowawczych, która zamyka się w trzech punktach: 1. Przez przykład. 2. Przez przykład. 3. Przez przykład.

Otwartość i skromność były spięte klamrą pracowitości i oddania w każdym wymiarze Jej bycia, życia i działania. Chcę po prostu zaświadczyć, że Jej życie było pisane złotymi zgłoskami całkowitego oddania Bogu i ludziom. Gdziekolwiek była, cokolwiek robiła – było to zawsze znaczone wysokimi wymaganiami wobec siebie, ale też stawało się wyzwaniem dla tych, które były wraz z Nią.

Bardzo trudne lata młodości, tragiczny dla Jej rodziny Katyń… A potem całe życie zanurzone w Bogu, w całkowitym oddaniu poprzez podjęcie życia radami ewangelicznymi w zupełnie wówczas nowej formie świeckich konsekrowanych.

Kochana Halinko! Ufam, że już jesteś w Ramionach Miłości Miłosiernej, i że już usłyszałaś od Pana Jezusa: „Błogosławiona”… Wszak przeszłaś cichutko po ziemi, pozostawiając Ślady Jezusowej Miłości w tylu sercach… Właściwie w każdym sercu, które spotkałaś na swojej wiernej i całkowicie zanurzonej w Bogu drodze życia czystego, ubogiego i posłusznego. Raduj się dziś nasza Dominikańska Rodzino, że masz w Niebie taką Halinkę!

Dziękujemy Panu Bogu za Dar Jej Życia długiego i pięknego i - naśladując Chrystusa ubogiego, czystego i posłusznego - próbujemy ufnie i odważnie także iść coraz ciszej po ziemi, aby nie wystukiwać własnych kroków, żeby nie zagłuszać i nie zacierać śladów Miłości Miłosiernej…


[2015] [2014] [2013] [2012] [2011] [2010] [2009] [2008] [2007]